असुरनाश - (भाग - १०)

 

 

असुरनाश – (भाग – १०)

 

“आता कोणत्या व्हिडीओ बोलतोय हा? काय सुरु आहे नीतारा हे सगळ.” विक्रमने नोट वाचुन विचारल

 

“दादा, मला काहीच अंदाच येत नाहीये त्या दिवशी काय घडल कसला व्हिडीओ कोणती व्यक्ती काहीच कळत नाहीये तुच काय ते आता करु शकतोस.” नितारा सांगते.

 

“बर, बेटा काळजी करु नकोस मी लावतो याचा शोध हं.” विक्रम समजावतो.

 

आणि दोघ ही स्नॅक्स घेउ लागतात.

 

काही वेळा नंतर...

 

आपल आवरुन दोघ ही कॅफेच्या बाहेर पडतात.

 

साधारणतः १ तासानी....

 

विक्रम निताराला सुखरुप घरी सोडतो.

 

निताराचे आई वडील तीची वाट बघतच असतात. तोच घरी विक्रम आणि नितारा येतात.

 

“काय म्हणता काकु कसे आहात?” घरात प्रवेश करत विक्रमने विचारल

 

“आम्ही मस्त आहोत पण तु कसा काय आज इकडे वाट चुकलास? तुला तर आगदी आग्रहाच निमंत्रणच द्याव लागत. ये.. ये..” विक्रमला घरात बोलवत गायत्री म्हणाली

 

तोच तीच बोलण ऐकुन सगळे हसु लागले आणि हसता हसताच विक्रम सोफॅवर बसला.

 

“काही नाही हो काकु तुम्हाला तर पोलीसांची नोकरी माहीतच आहे वेळच मिळत नाही काय करणार अगदी ठरउन जरी वेळ काढायचा म्हणला तरी मिळत नाही त्यातुन आता एक मिसींग केस आलीये त्यात अडकलोय जरा” विक्रम म्हणाला

 

“हं, समजु शकते मी. बर काय घेणार तु निताराचा वाढदिवस आहे तीच्यासाठी पाव भाजी केलीये आज खाउनच जा.” गायत्री विचारते

 

तस नितारा आणि विक्रम एकमेकांकडे बघुन हसु लागतात. एक क्षण गायत्री व राघवला काय झाल समजतच नाही.

 

“काकु अहो आत्ता आम्ही डोसा आणि पाव भाजीचीच पार्टी करुन आलोय. दोघच होतो. पार्टी म्हणजे जस्ट तीला मीच आज कॅफेमध्दे घेउन गेलो होतो तीचा वाढदिवस आहे न म्हणल जाव घेउन तसही नेहमी म्हणत असते तु वेळच काढत नाहीस भेटतच नाहीस म्हणून विचार केला आज घेउन जावच.” विक्रम म्हणाला.

 

“अस आहे होय अरे मग मी उगीच पाव भाजी बनवली आता आमची नितारा कुठे पाव भाजी खाणार. (निताराला उद्देशुन). “काय ग?”” हसुन गायत्री बोलते.

 

आणि सगळे हसु लागतात..

 

“मग झाला की नाही वाढदिवस नितारा की अजुन काही बाकी आहे.” चेष्टेने विक्रमने विचारल

 

“दादा, रात्री १२ वाजता सगळ्यांनी सरप्राइज दिल आम्ही सगळ्यांनी मिळून केक कट केला, मग सकाळी कँटीनला माझा वाढदिवस साजरा झाला पण मेन गोष्ट बाकीच आहे ना आईने मला औक्षवण कुठे केलय ते झाल की वाढदिवस पुर्ण होइल माझा.” उत्साहाने निताराने सांगितल

 

“कर.. कर एंजॉय कर. चला मी निघतो खुप उशीर झालाय येतो मी. काळजी घे ग.” जागेवरुन उठत विक्रम म्हणाला.

 

आणि घरा बाहेर पडला.

 

काही वेळा नंतर....

 

सगळ आवरल्यावर गायत्रीने लगेच ओवाळण्याची तयारी केली. आणि निताराला आवाज दिला.

 

“बेटा, नितु... चल लवकर झालीये सगळी तयारी” हॉलमधुनच गायत्रीने आवाज दिला.

 

“आले आई ...” खोलीतुन येता येता नितारा म्हणाली.

 

आणि लगेच खाली आली व खुर्चीवर बसली. तोच गायत्रीने तीला छान ओवाळल व आशिर्वाद दिले.

 

रात्री १० : ३० वाजता...

 

सगळ्यांनी छान पाव भाजी खाल्ली आणि झोपायला आपापल्या खोलीत गेले..

 

साधारणतः १२ वाजता....

 

निताराला शांत झोप लागली होती दिवसभरचा थकवा तीच्या चेह-यावर स्पष्ट जाणवत होता त्याच स्थीतीत ती झोपी गेली. आणि अचानक..

 

गडद अंधार फक्त डिजेचा आवाज येत होता. डांन्स फ्लोअर वर रोशनाई देखील दिसत होती. कुणी डान्स करण्यात मग्न होत कुणी फक्त पार्टीचा आनंद घेत होत. आणि अशातच एका मुलीला ४ जणांनी उचलुन नेल तोच ती मुलगी ओरडु लागली...

 

“ओ माय गॉड किती भयानक स्वप्न होत. पण मला हे अस स्वप्न का पडल असेल आणि ती मुलगी कोण होती मला अस का वाटतय ती जागा मी या आधी कुठे तरी बघीतलीये.” पाणी पीता पीताच नितारा विचार करु लागली.

 

क्रमशः

 

काय निताराला स्वप्न पडल? आणि त्या स्वप्नात ती एका पार्टीत होती कुणाची होती ता पार्टी आणि त्या पार्टीचा तीच्याशी काही संबंध तर नाही की गोष्ट काही वेगळीच आहे. जरा विचार करा तोपर्यंत मी येतेच पुढचा भाग घेउन मंगळवारी..